سلام اونایی که منتظر رعنا و داداشی بودین

خوب چی بگم؟

از کجای این دنیای بی ارزش بگم؟

رعنایی و مامانی

تو همین مدتی که نبودم رفتن پیش

خدا

 و تنهام گذاشتن

غمت بر نهان خانه دل نشیند      

         بنازی که لیلا به محمل نشیند

پی محملش آنچنان زار بگریم        

        که از گریه ام ناقه در گل نشیند

دیگه کسی حال رعنایی و مامانو از من نپرسه

هیچ کس ویرانیم را حس نکرد

وسعت تنهاییم را حس نکرد

در میان خنده های تلخ من

گریه پایانیم را حس نکرد

در هجوم لحظه های بی کسی

درد بی کس ماندنم را حس نکرد

آنکه با آغاز من معنوس بود

لحظه پایانییم را حس نکرد

گل یاس میگن بده

من میگم یه همدمه

میگن اشک نریز بده

من میگم یه همدمه

میگن آه نکش بده

من میگم یه همدمه

میگن غصه بده

من میگم آخره همدمه

میگن دل تنگی بده

من میگم یه عمری با منه

میکن بخند تا دنیا بهت بخنده

من میگم خندیدم اما گریه همون خنده منه

پس از باران

پس از باران زمین خیس و

زمین نمناک

پس از باران تو در خوابم

همچو شبنمهای پاک

که میداند

پس از باران

منو تو تا کجا پرواز خواهیم کرد

که میداند

پس از باران

من از درد فراقت

خواهم مرد

بگو تنها نمیذاری

نخواهی رفت پس از باران

بگو با من تو میمانی

نمیمیرم پس از باران

دختر بندری